Prolog

Nazywam się Violetta Castillo mam 17 lat i mieszkam wraz z mamą w Madrycie. O moim tacie wiem tylko tyle , że mieszka w Buenos Aires i jest światowym sławy biznesmenem .  Moje życie wydaję się harmonijne i poukładane. Uczęszczam do jednej z najlepszych szkól w Madrycie. Mam kochających przyjaciół , którzy zawsze są przy mnie w tych dobrych , jak i złych chwilach mojego życia . Jestem wolontariuszką w hospicjum dziecięcym . Praca wolontariuszki w tym miejscu polega na organizowaniu zbiórek charytatywnych , czy też spędzeniu wolnego czasu z podopiecznymi placówki . Największą satysfakcja dla mnie jest uśmiech na twarzach dzieci, który spowodowany jest moją obecnością . Aż cieplej robi się na sercu . Moja pasją jest również  śpiewanie , taniec i jazda na wrotkach . Pewnego razu na wrotkowisku ćwicząc nowy układ do zawodów międzynarodowych , ulegam poważnemu wypadkowi, który przewróci moje poukładane dotąd życie o sto osiemdziesiąt stopni . Trafiam do szpitala pod opiekę przystojnego lekarza o imieniu Leon , Na moje oko ma on 27 lat .Wysoki brunet o pięknych szmaragdowych oczach  , szczupłej  wysportowanej sylwetce i lekkim zaroście . Z każdym dniem spędzonym w towarzystwie bruneta , czuję się coraz swobodniej . Dni mijają , a ja w każdej wolnej chwili myślę o moim lekarzu . Pewnie sądzicie , że nienormalnie jest zakochać się w osobie starszej od siebie o 10 lat , która zapewne nawet nie odwzajemnia moich uczuć . Nie jest to zwykłe zauroczenie , czuję w głębi serca , że mogę mu ufać bezgranicznie i każda minuta bez niego to jak czas pozbawiony  tlenu . Sadzę , że jest on tym jedynym , na którego tak długo czekałam . Czy ta znajomość ma szansę na przerodzenie się w coś znacznie mocniejszego ? Czy pozostaje mi się odkochać i zapomnieć o poznanym brunecie ?